De V.S. zouden op korte termijn met een nieuw wetsvoorstel willen komen dat een einde moet maken aan illegale filesharingsites die worden aangestuurd buiten Amerika. Het wetsvoorstel draagt de handig gekozen titel Preventing Real Online Threats to Economic Creativity and Theft of Intellectual Property, kortweg PROTECT IP.

De nieuwe wet biedt mogelijkheden om buitenlandse filesharing sites die door de Amerikaanse rechter onrechtmatig zijn bevonden, maar evengoed ongestoord hun diensten in Amerika blijven voortzetten, de pas af te snijden. Op grond van PROTECT IP moet het mogelijk worden om van in Amerika gevestigde bedrijven te eisen dat zij hun dienstverlening aan illegale filesharing sites staken.

Het gaat om cruciale dienstverleners als accessproviders (die de onrechtmatige sites op DNS niveau moeten afsluiten), creditcardbedrijven als MasterCard (die voor Amerikaanse burgers geen transacties meer mogen uitvoeren richting deze sites en hun beheerders), online reclamebedrijven als Google Ads (die op deze sites geen reclames meer mogen plaatsen - en dus reclame-inkomsten genereren) en zoekmachines als Google (die niet langer mag verwijzen naar deze sites in haar zoekresultaten).

Wat dit betreft kan ik mij wel vinden in het doel van de beoogde maatregelen. Zo is in Nederland de Pirate Bay door de rechter veroordeeld om hun onrechtmatige filesharing activiteiten in Nederland te staken. Daar houdt de Pirate Bay zich niet aan en inmiddels zijn hoge dwangsommen verbeurd, die niet zijn te incasseren, omdat de beheerders van de site zich verschuilen in het buitenland, waar ze ongestoord de vruchten (reclame-inkomsten)van hun illegale activiteiten kunnen plukken. Ook in andere landen waar de Pirate Bay weigert haar dienstverlening te staken zijn tevergeefs pogingen gewaagd de website offline te krijgen. Het komt mij dan ook niet vreemd voor dat er juist vanuit de V.S., waar de contentindustrie voor een aanzienlijk deel van de nationale inkomsten zorgt, nieuwe maatregelen komen die een einde moeten maken aan de problemen om het auteursrecht beter te kunnen handhaven. 

Wat mij echter zorgen baart, is dat PROTECT IP ook voorziet in een maatregel voor tussenpersonen om op vrijwillige basis filesharing sites tegen te werken, dat wil zeggen zonder dat daar een gerechtelijk bevel aan vooraf gaat. Tussenpersonen die hun dienstverlening aan 'vermoedelijk' onrechtmatige filesharingsites vrijwillig staken, worden in het wetsvoorstel namelijk gevrijwaard van aansprakelijkheid. Een dergelijke voorziening laat naar mijn smaak teveel ruimte open voor het al te ruimhartig afsluiten van contentsites 'voor de zekerheid' en uit risicobeperking, wanneer een grote partij met diepe zakken en een procesmentaliteit dat eist. De vrijwaringsbepaling zal vast voorzien in een mogelijkheid om bezwaar aan te tekenen wanneer een benadeelde meent dat dit onterecht is gebeurd, maar zie maar eens als innovatieve contentdienst start-up (uit het buitenland!) je gelijk te halen voor een (Amerikaanse) rechter tegenover bijvoorbeeld een van de grote Hollywood studio's.

Al met al lijkt het erop alsof PROTECT IP oplossingen biedt voor een effectieve handhaving van het auteursrecht in de online omgeving. Alleen zouden deze oplossingen slechts mogelijk moeten zijn na een rechterlijke toetsing.

Het PROTECT IP wetsvoorstel is een uitwerking van een eerder wetsvoorstel, met de iets minder welluidende naam Combatting Online Infringement and Counterfeits Act (COICA).