Patronism maakt maecenas van fans

De nieuwe dienst Patronism geeft artiesten een platform waarop ze muziek en memorabilia kunnen delen met fans, in ruil voor financiële steun.

Het leuke van Patronism is dat het dus verder gaat dan muziek alleen. Het is eigenlijk een soort superfanclub, waar artiesten allerlei memorabilia online kunnen zetten. Blues-rock gitaarvedette Lance Keitner plaatste bijvoorbeeld nooit vertoonde video-opnamen van een gesprek aan het zwembad met producer Andy Johns, waarin besproken wordt hoe het achter de schermen was bij de Rolling Stones en Led Zeppelin.

Keitner ziet het helemaal zitten met dit nieuwe platform: “Dit concept zat er al een tijdje aan te komen. Het betrekt mensen en maakt ze onderdeel van het creatieve proces. Ze zijn niet alleen meer consumenten,” vertelde hij Wired.

Crowdfunding sites gaan al iets langer mee dan vandaag. Bands maken daar ook regelmatig gebruik van, bijvoorbeeld om geld te verzamelen voor het opnemen van een nieuw album. Het verschil met Patronism is dat de crowdfundingsites in de regel werken op basis van concrete projecten. Patronism heeft juist tot doel om de band tussen fans en artiest op de langere termijn te versterken zodat de één de ander continue steunt.

Het concept achter Patronism gaat terug tot de klassieke oudheid. Zoals de vader van één van de oprichters opmerkte toen die klaagde dat het niet te doen was om als muzikant rond te komen: “John, artiesten hebben nooit hun eigen brood kunnen verdienen, ze hebben altijd beschermheren gehad.”

Patronism is niet de eerste die werkt met vrijwillige betalingen. Radiohead maakt dit concept mainstream door hun album In Rainbows online te plaatsen met de boodschap dat fans mogen betalen wat ze willen. Dit blog schreef eerder over een fotografiesite en een uitgever van games die eenzelfde strategie gebruiken. Ook een dienst als Flattr is gebaseerd op het idee dat sociale relaties een belangrijke drijfveer zijn in het geven van steun.

Het mooie van Patronism en soortgelijke diensten is dat ze het maecenaat democratisch maakt. Beschermheren hoeven niet langer superrijk te zijn en een hele artiest te ondersteunen. Dankzij het bereik van de online omgeving helpen heel veel minimaecenasjes artiesten om kunst, cultuur en entertainment te produceren en te verspreiden.