Rapport: piraterij in ontwikkelingslanden best aan te pakken met prijsstelling

Het aanpakken van piraterij in ontwikkelingslanden is vooral een kwestie van prijsstelling. Dat concludeert een consortium van 35 onderzoekers in een onlangs verschenen rapport van het Social Science Research Council.

“Hoge prijzen voor media, lage inkomens en goedkope digitale technologieën zijn de hoofdingrediënten van de wereldwijde piraterij. Als piraterij alomtegenwoordig is in de grootste delen van de wereld, komt dat omdat deze omstandigheden alomtegenwoordig zijn”.

Als je de kosten afzet tegen de gemiddelde inkomsten in een huishouden, zijn media in ontwikkelingslanden gemiddeld vijf tot tien keer duurder dan in Westerse economieën. Een film, bijvoorbeeld, kost bij ons ongeveer net zoveel als in Rusland. Maar als je bedenkt dat het gemiddelde inkomen in Nederland ongeveer 4,5 keer zo hoog ligt als het inkomen van de gemiddelde Rus, kost de film omgerekend opeens 4,5 keer zoveel. En dit, stellen de auteurs, is een verschil waar geen handhaving tegenop kan.  

De onderzoekers concluderen dat de bewoners in ontwikkelingslanden, waar piraterij regelmatig oploopt tot 90% of meer van de markt, geen slechtere mensen zijn niet slechter zijn dan mensen in welvarende landen. De auteurs stellen vast dat wanneer je piraterij vooral als een moreel probleem positioneert, je uitkomt bij handhavingstrategieën, terwijl er heel weinig bewijs voor is dat versterkte handhaving piraterij in ontwikkelingslanden doet afnemen. Gezien de lage inkomens en de relatief hoge prijzen voor content, is het simpelweg te aantrekkelijk om van piraterij gebruik te maken.

Het benaderen van piraterij als een puur economische kwestie, zoals de auteurs voorstellen, roept echter ook vraagstukken op. De auteurs zien het meest in businessmodellen die lokaal om de gunsten van klanten strijden, op basis van prijs en service. Dit model werkt, zolang het om lokale of gelokaliseerde media gaat. Echter, muziek en films gaan de hele wereld over. Het opdelen van de wereldwijde markt voor entertainment in gescheiden, lokale marktjes waar andere prijzen en verkoopvoorwaarden gelden zonder dat deze goederen massaal hun weg weer terugvinden naar andere markten waar content hoger geprijsd is (zoals het Westen, waar we ook niet vies zijn van goedkope toegang tot media), brengt weer hele nieuwe uitdagingen met zich mee. Maar als het oplossen van die uitdagingen meer mensen in aanraking laat komen met legitieme content, zijn ze de moeite waard om op te pakken!

Het Social Science Research Council brengt de lessen uit het rapport gelijk in de praktijk:
mensen in ontwikkelingslanden kunnen het rapport gratis downloaden. Westerse consumenten betalen 8 dollar en bedrijven met een omzet groter dan 1 miljoen dollar moeten 2000 dollar neertellen voor het rapport.