Vodafone en O2 beschuldigd van Big Brother-praktijken
Klanten van de Britse telefoonmaatschappijen Vodafone UK en O2 beschuldigen de bedrijven van het schenden hun privacy. De ontevreden abonnees zeggen dat de telecombedrijven het internetgedrag van hun mobiele breedband gebruikers scannen en dat zij meer persoonsgegevens verzamelen dan noodzakelijk is. Verschillende klanten van Vodafone ontdekten namelijk dat hun telecomaanbieder actief bijhoudt welke sites zij bezoeken. O2-abonnees klaagden over een nieuw beleid dat hen verplicht om op een site van een ander bedrijf in te loggen met persoonlijke gegevens voordat ze toegang krijgen tot bepaalde 18+ websites.
Vodafone en O2 laten weten dat zij er niet op uit zijn om abonnees te bespioneren of hun communicatie te onderscheppen. Deze maatregelen zijn ingevoerd om minderjarige gebruikers te beschermen tegen beelden en websites die voor hen ongeschikt zijn.
Vodafone klanten merkten dat ze werden achtervolgd door een geautomatiseerd systeem dat websites opnieuw liet laden, vlak nadat zij zelf een internetadres (URL) hadden opgevraagd. "We gebruiken een filter van Blue Coat, zodat we bijvoorbeeld pornografische pagina’s op de juiste manier kunnen blokkeren. Dit is niet een kwestie van het onderscheppen van communicatie met de klant, maar van het waarborgen van de veiligheid van onze jongere klanten in een dynamische omgeving. Het wordt uitsluitend gebruikt voor de bescherming van kinderen en om illegale zaken te blokkeren, niet voor enig ander doel. Andere netbeheerders doen hetzelfde of hebben soortgelijke systemen. We zijn verplicht om dit te doen met het oog op regelgeving en om aan afspraken binnen onze sector te voldoen," aldus Vodafone.
Privacy deskundigen zijn echter woedend over de nieuwe scanpraktijken van Vodafone en reageren al helemaal furieus op de stelling van Vodafone dat het bedrijf handelt in overeenstemming met wettelijke verplichtingen. Ze zeggen dat de telecomprovider in feite bezig is met Deep Packet Inspection (DPI), dat is in strijd met zowel Britse als Europese (EU) wetgeving en richtlijnen op het gebied van privacybescherming. Het onderscheppen van communicatie, zoals het bezoeken van een website (URL), is verboden, tenzij toestemming wordt gegeven door de betrokkene.
Ook veel O2-klanten in het Verenigd Koninkrijk zijn bezorgd over hun privacy. O2 is de laatste tijd ook extra ‘begaan’ met het beschermen van jonge gebruikers. Zij zijn begonnen met een opt-in beleid voor de toegang tot “18+-inhoud" op het internet. De pagina’s zijn afgesloten en de klant kan er pas bij komen als zij op de website van de firma Bango hun leeftijd kunnen aantonen met een creditcard. Als ‘bijvangst’ van dit registratieproces heeft O2 de beschikking over de naam, adres en bankgegevens van de klant die specifiek op zoek is naar ‘inhoud voor volwassenen’. In het internet-tijdperk is dit soort informatie enorm waardevol. Op de honderden vragen van klanten over de redenen waarom deze extra ID-check nodig is, reageerde O2 door te stellen dat O2 een verantwoordelijkheid heeft om kinderen te beschermen tegen schadelijke inhoud op het internet, net als alle Britse mobiele operators. De sector heeft in 2005 zelfregulering afgesproken en maakt op vrijwillige basis een zwarte lijst voor websites waarvoor een extra controlemoment nodig is. De telefoonbedrijven blokkeerden sindsdien de toegang tot commerciële pornosites. Maar met de komst van nieuwe smartphones en nog veel meer gratis content, zijn de netbeheerders bezig met een aanscherping van het beleid. Dit leidt nu tot onrust bij de klanten.
Experts vrezen dat als de mobiele providers erin slagen om een levensvatbaar opt-in systeem te maken, de ISP's zullen worden gevraagd om hetzelfde te doen voor ‘vast’ internet. Naast een ‘diepgaande’ inspectie van ons internetgedrag, moeten we waarschijnlijk wennen aan het feit dat we al onze ‘extreme’ voorkeuren vooraf moeten aanmelden bij onze access provider. Uiteraard in het belang van de kinderen.
Bronnen: ISPreview, The Register