Wanneer de vermoedens van Falvinge kloppen, dan wordt het erg interessant om te zien in welke landen de Amerikaanse overheid zich nog meer bemoeit met de implementatie van de EU dataretentierichtlijn en waarom.

De nieuwe Zweedse wetgeving over het bewaren van persoonsgegevens door overheden zal autoriteiten als de politie toegang geven tot alle gegevensbestanden die relevant zijn voor het doen van hun opsporingsonderzoek. Op het eerste gezicht zijn de bepalingen in de nieuwe wet niet zo verassend. De Zweedse regering moet de EU-richtlijn 2006/24 over dataretentie implementeren in nationale wetgeving, net als alle andere EU-Lidstaten.

Ook de discussie erover is niet verwonderlijk. Artikel 4 van deze richtlijn zegt dat de nationale regeringen met wetgeving de randvoorwaarden voor de bewaring van gegevens door de overheid moeten vaststellen. Het idee dat databanken met persoonsgegevens van de ene overheidsinstantie naar de andere worden doorgesluist is vanaf het begin al controversieel, aangezien de fundamentele rechten van Europese burgers op het spel staan.

Het opmerkelijke van dit verhaal is echter dat de door WikiLeaks vrijgegeven stukken suggereren dat er sprake is van Amerikaanse inmenging in dit proces. Journalist Falkvinge reageert hier furieus op in zijn nieuwsbericht. We kunnen tot nu toe alleen gissen naar de onderliggende motieven van de Amerikanen. Het beinvloeden van het wetgevingsproces in een bevriende staat zou zomaar allerlei diplomatieke relaties op scherp kunnen zetten. Falkvinge gelooft dat de antwoorden te vinden zijn in de schatkamer van WikiLeaks

Bron: Rick Falkvinge