Bescherming van TV-formats blijft lastig in de praktijk.
Heeft u een goed idee voor een nieuw televisieprogramma? Bespreek het format dan niet te snel met anderen. Recent bleek in een aantal Amerikaanse rechtszaken opnieuw dat het nog steeds erg lastig is om iets te beginnen tegen een mediaproducent die er met een idee vandoor is gegaan.
Een rechter in Californië wees op 28 december 2010 een klacht tegen Dreamworks af over de animatiefilm “Flushed Away”.
De zaak was aangespannen door de producent van de film “Critter Island”, waarin pratende kakkerlakken het riool in New York onveilig maken. “Flushed Away” gaat om pratende ratten in het riool van Londen en daarom vond de rechter dat beide films niet voldoende overeenkwamen om auteursrecht inbreuk vast te stellen.
Twee dames die een idee voor een modeprogramma hadden besproken met de impresario van Heidi Klum visten onlangs ook achter het net, ditmaal bij een New Yorkse rechter. Toen twee TV-zenders met een programma kwamen dat erg op hun idee leek, bleek dat het voor de omroepen voldoende was om een aantal kleine dingen aan het format te veranderen. Het idee van de dames was nog niet volledig uitgewerkt. Het programma dat uiteindelijk is uitgezonden bleek niet identiek aan het idee dat de vrouwen bespraken met de impresario, waardoor de rechter niet kon vaststellen dat het format gestolen is.
Ook in Nederland is het buitengewoon lastig om formats van televisieprogramma’s auteursrechtelijk te beschermen.
Het hebben van een goed idee is niet voldoende. De auteurswet vereist dat het idee een ‘waarneembare vorm’ heeft gekregen. Met andere woorden: het idee moet op een zo concreet mogelijk manier worden uitgewerkt. Een gedetailleerde beschrijving van het format kan voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking komen, bijvoorbeeld als een derde met hetzelfde format aan de slag gaat. Uit de rechtspraak in Nederland blijkt echter dat het niet eenvoudig is om die bescherming in te roepen als een format niet 1 op 1 is overgenomen.
Bron: The Hollywood Reporter
