Het perspectief van de artiest
Het auteursgevecht wordt vooral vanuit twee perspectieven weergegeven. De piraten zeggen zich in te zetten voor de consumentenbelangen en dringen er bij Big Content op aan om de eindeloze mogelijkheden van distributie via internet te omhelzen. De contentindustrie probeert tegelijkertijd grip te houden op hun intellectueel eigendom in een context van weidverspreide file-sharing.
Er is echter een kant van de discussie die niet vaak wordt verwoord in het debat: die van de artiest. De mensen wiens creativiteit het auteursrecht moet beschermen en mogelijk maakt.
In een grappig en goed geïnformeerd artikel draagt TV-schrijver Dennis Grath zijn steentje bij aan de discussie. Grath legt uit hoe complex de worsteling van een creatieve is om een redelijke boterham te verdienen en terwijl hij dat doet, wijst hij op de tekortkomingen in het debat van zowel de kant van de piraten als de kant van de content industrieën.
Het huidige debat, stelt hij, draait in grote lijnen om één term: Gimme. De meeste consumenten, daartoe aangezet door pro-sharing denkers, stellen de zaken te simpel rondom geld verdienen aan creativiteit teveel te simplificeren en daardoor stellen ze de weg voorwaarts ook te simpel voor.
Om dit punt toe te lichten, haalt Grath drie facetten van creatie en distributie aan: distributievraagstukken, de tijdlijnen van creatie en de economische levensloop van artiesten.
In de distributie van content komen veel verschillende verdienmodellen van veel verschillende bedrijfstakken bij elkaar. Bijvoorbeeld: kabelbedrijven zorgen voor de infrastructuur voor de TV, productiemaatschappijen voor de content. Allebei moeten ze betaald worden en moeten hun belangen afstemmen op belangen van andere spelers zoals bioscopen. Met de opkomst van internet als distributiekanaal moeten al deze precaire evenwichten worden bijgesteld.
Maar gebruikers moeten dezelfde rechten kunnen hebben als in het offline tijdperk. Garth bestrijdt het gebruik van DRM aangezien het vooral de trouwe fans treft.
Artiesten hebben tijd nodig om hun investeringen terug te verdienen. Veel artiesten hebben tijd nodig om hun vaardigheden aan te scherpen. Veel tijd, in feite. Voor zowel schrijvers als muzikanten kan dat meer dan tien jaar duren, met een prijskaartje in zowel zweet als euro’s. Daarbij komt dat artiesten een beperkte houdbaarheidsdatum hebben. Creatie heeft tijd nodig en is een proces van hits en misses. Schrijvers investeren vaak jaren in een boek dat best eens kan floppen.
Daarom heeft intellectueel eigendom een geldigheidsduur. Dat stelt artiesten in staat om hun eerdere investeringen te gelde te maken en hun verliezen te dekken. Grath benadrukt dat hij niet wil zeggen dat er geen ruimte is voor dingen als mashups en mixes zolang het auteursrecht geldt. Maar het vinden van goede juridische oplossingen is een proces dat gewoon niet zo snel gaat als we graag zouden willen.
10 mei 2010