Technische maatregelen als middel tegen piraterij (Deel 1)

Steeds vaker wordt er voor de handhaving van het auteursrecht gesproken over technische maatregelen zoals filtering, het reguleren van bandbreedte en het blokkeren van sites. Future of Copyright zal daarom in de komende dagen aandacht besteden aan de voors en tegens van deze technische regulering.

Inleiding

Wanneer het gaat om de distributie van digitale content, bevinden de entertainment industrie en consumenten zich eigenlijk al jaren in een soort patstelling. De consument wil overal en altijd toegang hebben tot digitale content tegen een redelijke prijs. De entertainment industrie wil dit graag aanbieden, maar is bang dat het zonder beperkingen ter beschikking stellen van al hun content zal leiden tot grootschalige piraterij en het hen onmogelijk maakt investeringen terug te verdienen. Het gevolg hiervan is dat consumenten en de entertainment industrie elkaar online niet goed genoeg weten te vinden, een situatie waar professionele piraten dankbaar gebruik van maken.

De oplossing ligt natuurlijk bovenal in het verbeteren van het digitale aanbod aan de consument. Het versnipperde en veelal beperkte aanbod dat er momenteel is zorgt ervoor dat consumenten illegale alternatieven opzoeken. Het bieden van een volwaardig alternatief voor het grote en eenvoudig toegankelijke illegale aanbod is absoluut noodzakelijk richting de toekomst. Maar de consument moet zich ook beseffen dat er niet zoiets is als gratis. Met name voor het maken van films en games zijn grote, risicovolle investeringen noodzakelijk. Deze moeten terugverdiend kunnen worden. Gebeurt dit niet, dan zullen er simpelweg geen films meer worden gemaakt. Eenzelfde redenering gaat op voor computerspellen en software. Daarom is effectieve bescherming van het auteursrecht richting de toekomst óók noodzakelijk.

Momenteel vindt de handhaving van het auteursrecht met name plaats via juridische weg en via Digital Rights Management (DRM). Bij juridische handhaving moet gedacht worden aan het vervolgen van professionele piraten (strafrechtelijk) en aan het vervolgen van consumenten (civielrechtelijk). Het vervolgen van individuele consumenten is overigens zeer omstreden en wordt met name door de filmindustrie gezien als een onwenselijke manier van handhaving. Handhaving via DRM betekent met name het reguleren van gebruik door middel van technologie (bijvoorbeeld kopieerbeveiliging). Maar ook deze methode is niet onomstreden. Naast het feit dat kopieerbeveiligingen over het algemeen snel doorbroken worden, beperkt het ook de goedwillende consumenten in het gebruik van hun legaal aangeschafte content.

Naast het voeren van rechtszaken (tegen professionele piraten) en handhaving via DRM moet er dus worden gezocht naar andere alternatieven. Het lijkt erop dat de ISPs richting de toekomst een sleutelrol zullen gaan vervullen bij het invullen van deze alternatieven omdat zij via hun netwerk het verkeer van en naar de illegale bronnen kunnen reguleren. Ook regulering door de ISP is omstreden. Hoewel het bij kan dragen aan een effectieve bestrijding van piraterij, bergt het ook risico’s in zich voor de vrijheid van meningsuiting, privacy en de principes van netneutraliteit.