Onafhankelijke filmmaker distribueert film via Bittorrent

De onafhankelijke filmmaker Rick L. Winters heeft zijn nieuwe film ‘Blank’ gratis via bittorrent ter beschikking gesteld. Blank is een thriller die is geschreven en geregisseerd door Winters. Consumenten kunnen de film via sites zoals de Pirate Bay en Mininova gratis downloaden en kijken. Winters hoopt de investeringen terug te kunnen verdienen door de verkoop van de DVD versie en door vrijwillige donaties op de website. Winters wil het geld gebruiken om nieuwe filmprojecten te financieren.

ISOHunt sleept muziekindustrie voor rechter, muziekindustrie 'not amused'

Bittorrent zoekmachine ISOHunt sleept de Canadian Recording Industry Association (CRIA) voor de rechter. Gary Fung, de directeur van ISOHunt heeft na een aantal juridische dreigementen van de CRIA besloten het heft in eigen hand te nemen en zelf een rechtszaak te starten.

Fung wil van de Canadese rechter een uitspraak over de rechtmatigheid van Bittorrent zoekmachines. Het gaat specifiek om de vraag of een Bittorrent zoekmachine verantwoordelijk gehouden kan worden voor de zoekresultaten. Net als in de Pirate Bay zaak stelt ISOHunt zich op het standpunt gelijk te zijn aan Google.

De muziekindustrie heeft inmiddels laten weten geërgerd te zijn over de houding van ISOHunt en de onduidelijkheid in de Canadese auteurswet die ISOHunt überhaupt in staat stelt om de onrechtmatigheid van haar file sharing dienst te betwisten:

"Our laws are so out of date and there is such uncertainty in our laws here in Canada that no one knows what the law is, Canada is the only jurisdiction in the world where the operator of the file-sharing service has sued the rights-holders."

Het zal nog wel enige tijd duren voordat de zaak voorkomt, maar net als de uitspraak in de Pirate Bay zaak zal deze rechtszaak van grote invloed zijn op de toekomst van file sharing en het auteursrecht.
 

Pirate Bay beheerder Sunde voorspelt epische overwinning

Peter Sunde, een van de vier beheerders van de Pirate Bay, ziet de uitkomst van het Pirate Bay process met vertrouwen tegemoet. In een interview met Torrent Freak voorspelt hij een epische overwinning.

Sunde vertrouwt erop dat de de ‘King Kong’ verdediging werkt en de Pirate Bay vrijwaart van de aanklachten. Hoewel ik persoonlijk mijn sterke twijfels heb bij de houdbaarheid van deze verdediging (iets waar ik binnenkort uitgebreid op in zal gaan), heeft Sunde toch een sterk punt. Het gaat namelijk voor de openbaar aanklager bijzonder moeilijk worden om aan te tonen dat er sprake is van opzettelijke inbreuk op het auteursrecht van de zijde van de Pirate Bay.
 
Sunde gaat verder in op de toekomst van file sharing en spreekt ook kort over de geruchten dat Anakata (Gottfrid Svartholm Warg)het land heeft verlaten uit angst voor een veroordeling. Volgens Sunde is Anakata in Cambodja voor zaken.

Bono kritisch over downloaders

In een interview met USA Today heeft U2 zanger Bono aangegeven dat hij teleurgesteld is over het download gedrag van de consument. Het nieuwe U2 album No line on the Horizon werd dertien dagen voor de officiële release al gelekt op internet. Gedurende deze periode werd het album 445.000 keer gedownload.

Bono irriteert zich aan de houding van consumenten ten opzichte van muziek, niet zozeer omdat hij er zelf de dupe van is, maar wel veel andere artiesten. Bono irriteert zich met name aan het feit dat mensen denken dat muziek zomaar uit het niets komt en dat er geen vergoeding tegenover hoeft te staan.

"It's not the place for rich rock stars to ask for more money, but somebody should fight for fellow artists, because this is madness. Music has become tap water, a utility, where for me it's a sacred thing, so I'm a little offended."

Bono is van mening dat het internet artiesten niet meer mogelijkheden heeft gegeven, maar dat het het voor hen juist steeds moeilijker maakt om een boterham te verdienen. Met name de songwriters zijn hier de dupe van, omdat die moeten leven van royalties en niet zelf kunnen optreden of inkomsten uit merchandising hebben.

Bono waarschuwt in het interview ook de filmindustrie en de file-sharers. Als dezelfde houding ten opzichte van muziek ook ontstaat bij films, dan is het hek van de dam. Omdat een film als product wezenlijk anders is dan muziek en voor dit product bescherming nog belangrijker is, denkt Bono dat overheden niet lang(er) stil zullen zitten:

“Somebody is going to call the cops".

Bron: USA Today
 

Technische maatregelen (deel VI): conclusies

In de afgelopen dagen zijn verschillende technische maatregelen besproken die kunnen bijdragen aan het terugdringen van piraterij. Hoewel uiteraard geen van deze maatregelen 100% effectief is, is de verwachting wel dat de toepassing ervan wel tot een sterke reductie in de hoeveelheid illegaal uitgewisseld materiaal zal leiden.

Site blokkades
Het blokkeren van de toegang tot sites is het meest omstreden omdat dit ingaat tegen het recht op vrijheid van meningsuiting en informatiegaring. Professor Egbert Dommering noemt deze vorm van filtering zelfs censuur. Het blokkeren van sites is ook een redelijk ‘grof’ middel, ook bestanden die niet illegaal of auteursrechtelijk beschermd zijn worden op deze manier tegen gehouden.

Het blokkeren van sites zou dus enkel op last van de rechter moeten geschieden. Hierbij dient de rechter een afweging te maken tussen de belangen van de rechthebbenden en de beheerders van de site. Zaken als de schade aan de rechthebbenden, het belang van de vrijheid van meningsuiting en informatiegaring, de verhouding tussen legaal en illegaal aanbod en de manier waarop de site omgaat met Notice & Takedown verzoeken, kunnen aanknopingspunten voor de rechter zijn.

Poort- en protocolblokkering
Het blokkeren van poorten of protocollen is eveneens een grof middel om het illegaal uitwisselen van bestanden tegen te gaan, immers door de blokkade wordt ook de uitwisseling van legale bestanden getroffen. Dergelijke blokkades zijn niet goed voor innovatie op het gebied van distributie, treffen ook eerlijke gebruikers en remmen de ontwikkeling van nieuwe businessmodellen. Blokkades gericht tegen individuele gebruikers zijn wel mogelijk, maar dit zal dan een van de laatste stappen in een ‘graduated’ response procedure moeten zijn.

Bandwidth management
Het managen van bandbreedte is al een meer genuanceerde aanpak. Het terugschroeven van de snelheid van de verbinding zou bijvoorbeeld alleen die gebruikers kunnen treffen die boven een bepaalde downloadlimiet komen, of alleen die gebruikers die illegaal materiaal blijven up- en downloaden. Deze methode heeft ook als voordeel dat het nagenoeg niet ingrijpt in de vrijheid van meningsuiting, immers de informatie kan nog steeds worden overgebracht, zij het langzamer. Wel staat bandwidth management op gespannen voet met  het beginsel van net-neutraliteit dat zegt dat al het internetverkeer gelijkwaardig is. Echter, gezien de exponentiële groei van het p2p-verkeer (tot momenteel zo’n 50% van de consumptie van bandbreedte wereldwijd) is het de vraag hoe lang dit principe überhaupt nog handhaafbaar is voor de ISPs.

Contentherkenning
Contentherkenning kan bijdragen aan het creëren van fijnmaziger systemen om piraterij tegen te gaan. Deze systemen zouden alleen die content kunnen blokkeren die daadwerkelijk illegaal verspreid wordt, zonder verder het overige p2p verkeer te storen. Nadeel van contentherkenning is dat de technologie nog volop in ontwikkeling is en de implementatie ervan relatief duur. Daarnaast speelt het feit dat naar de content gekeken moet worden hetgeen een mogelijke inbreuk op de privacy kan vormen.

Uit het bovenstaande blijkt dat het invoeren van technische maatregelen zeer zorgvuldig gebeuren. Omdat de toepassing van technische maatregelen op gespannen voet kan staan met de vrijheid van meningsuiting, de privacy van de gebruiker en de principes van net-neutraliteit, zijn transparantie, checks and balances en goede geschillenbeslechtingsmechanismen noodzakelijk.

Naast de positie van de gebruiker speelt ook de positie van de ISP een rol. De ISP moet in principe niet op de stoel van de rechter terechtkomen. Toch lijkt het onvermijdelijk dat de ISPs keuzes zullen moeten gaan maken, hetzij op last van de rechter, hetzij ter bescherming van het eigen netwerk, hetzij in samenspraak met de rechthebbenden.

Technische maatregelen (deel V): contentherkenning

Deze week besteden we op Future of Copyright aandacht aan technische middelen om piraterij te bestrijden. Deze middelen kunnen door ISPs worden ingezet om piraterij tegen te gaan, maar ze zijn niet onomstreden. Vandaar dat Future of Coyright de voor- en nadelen op een rij zet. Vandaag deel V: Filtering met behulp van contentherkenning.

Een laatste manier om ongewenste en illegale content te bestrijden is door het technisch mogelijk te maken om bestanden automatisch te herkennen. Wanneer bestanden automatisch herkend kunnen worden kan de doorgifte ervan geblokkeerd worden (filtering). Ook is het mogelijk om op p2p netwerken of Usenet te zoeken naar content die illegaal wordt verspreid (scanning). Om een bestand herkenbaar te maken kunnen verschillende technieken worden gebruikt waaronder hash-matching, fingerprinting en watermarking.

Bij hash matching wordt er een rekenkundige formule toegepast op een bestand om zo tot een uniek getal te komen (een hash-waarde). Deze hash-waarde is uniek voor dit bestand en alle kopieën ervan. Door hash-waardes van bestanden te berekenen en deze tegen een database met bekende hash-waarden te houden kan bepaald worden of er  match is. Een match betekent dat het gaat om een illegaal aangeboden werk. Een hashwaarde is uniek voor de bits waaruit het bestand wordt opgebouwd, niet de inhoud. Wanneer een bestand bijvoorbeeld wordt geconverteerd van .mpg naar .avi zal de hashwaarde niet langer overeenkomen.

Fingerprinting valt qua proces te vergelijken met hash-matching. Maar in plaats van de bits te herkennen wordt via fingerprinting de inhoud van een bestand herkend. De fingerprint wordt aan het originele bestand toegevoegd. Zelfs als het bestand wordt veranderd, blijft de fingerprint intact. Net als bij hash-matching wordt de fingerprint van een bestand vergeleken met bekende fingerprints in een database.

Bij watermarking wordt aan het bestand een (liefst) onzichtbaar watermerk toegevoegd. Dit watermerk is uniek geassocieerd met het bestand. Wanneer een bestand wordt gevonden kan aan de hand van het watermerk worden bepaald om welk bestand het gaat. Hiertoe wordt het watermerk gechecked tegen een database met watermerken.

Content herkenning heeft als grote voordeel dat schadelijke en illegale content wordt geblokkeerd of herkend, terwijl de legale transfer van bestanden niet wordt gehinderd. Maar het inrichten van een effectief systeem voor het herkennen van content is niet eenvoudig. Hoewel diverse providers content herkenning gebruiken voor het filteren van kinderpornografie, is er voor het filteren van auteursrechtelijk beschermde werken nog geen eenduidige oplossing. Dit heeft onder andere te maken met het feit dat het bij het verspreiden van auteursrechtelijk beschermde werken gaat het om meer bestanden en bestanden die groter zijn (waardoor ze vaak in delen worden getransporteerd). Dit maakt het herkennen van bestanden niet alleen moeilijker, maar bovenal is er vele malen meer rekenkracht voor nodig.

ISPs geven aan dat zij weliswaar content herkenning zouden kunnen inzetten, maar dat zij niet de kosten voor onder andere de benodigde rekenkracht niet (alleen) kunnen dragen. Daarnaast vormt het feit dat content herkenning voor auteursrechtelijk beschermde werken momenteel niet gestandaardiseerd is een probleem. Hierdoor moeten ISPs verschillende systemen inzetten en met verschillende rechthebbenden en hardware/software leveranciers in conclaaf. Een samenwerkingsverband tussen diverse rechthebbenden en leveranciers zou mogelijk een oplossing vormen, omdat de ISPs dan een centraal aanspreekpunt hebben en toegang tot een grotere database met controle bestanden.

Bittorrent site Mininova boekt een miljoen euro omzet

De Nederlandse Bittorrentsite Mininova zette in 2007 iets meer dan een miljoen euro om. In 2006 behaalde de site een omzet van zo’n 600.000 euro. Dit blijkt uit cijfers van de Kamer van Koophandel die door de Amerikaanse website Ars Technica zijn opgevraagd. Mininova heeft de cijfers inmiddels bevestigd.

Het Utrechtse Mininova verdient haar geld voornamelijk met advertenties op haar site www.mininova.org. Met zo’n 25 miljoen pageviews per dag is de site interessant voor adverteerders. Mininova geeft aan dat de inokomsten niet alleen uit advertenties komen ook aan haar toolbar, de videosite Snotr.com en partnerships met externe partijen verdient Mininova geld.

Op dit moment loopt nog een civielrechtelijke procedure tegen Mininova. Stichting Brein wil dat Mininova preventief haar site gaat filteren op auteursrechtelijk beschermde content. Mininova zegt dat na een melding illegale content binnen 48 uur verwijdert wordt van de site en dat zij niet gehouden is preventief te filteren.

De cijfers van Mininova lijken te suggereren dat de schatting van de openbaar aanklager in de Pirate Bay zaak niet uit de lucht gegrepen zijn. De openbaar aanklager kwam in deze zaak tot een bescheiden schatting van 800.000 euro. De beheerders van de Pirate Bay deden dit af als belachelijk.

Site internetoplichting.nl offline gehaald

Op 12 maart heeft de voorzieningenrechter in Amsterdam uitspraak gedaan in een kort geding tussen de website internetoplichting.nl en de website trendylaarzen.nl. Deze laatste had het kort geding aangespannen omdat op de site internetoplichting.nl een gebruiker een negatief verhaal over trendylaarzen.nl had geplaatst. De rechter bepaalde dat internetoplichting.nl in principe volledig verantwoordelijk is voor wat er op haar website wordt gepubliceerd. Het gevolg is dat de site haar deuren heeft moeten sluiten, omdat zij niet alle berichten van de gebruikers kan controleren.

Via internetoplichting.nl kunnen gebruikers verhalen en waarschuwingen over internetoplichters plaatsen. Een van de gebruikers plaatste een verhaal over trendylaarzen.nl dat onjuist was. Trendylaarzen.nl vroeg hierop verwijdering van de informatie, verzocht internetoplichting.nl om nieuwe plaatsing te voorkomen en vorderde verder de afgifte van identificerende gegevens van degenen die de uitlatingen hadden gedaan. Internetoplichting.nl wilde enkel de identificerende gegevens van de bezoeker verstrekken, maar wilde niet verder gaan dan dat. Internetoplichting.nl beriep zich daarbij op de beperkte aansprakelijkheid voor ISPs.
 
De rechter oordeelde dat internetoplichting.nl zich niet kon beroepen op de bescherming ex 6:196c BW omdat het beheer van de website niet “louter een technisch, automatisch en passief karakter” heeft. De site heeft een aantal moderators in dienst die de uitingen van bezoekers controleren en modereren. Dat deze moderators vrijwilligers zijn ontslaat  volgens de rechter internetoplichting.nl niet van haar verantwoordelijkheid voor de uitlatingen van gebruikers op de site. De websitehouder moet er zeker gezien de aard van de site op toezien dat de website niet door derden wordt misbruikt. Hierbij kan het de controlewerkzaamheden niet op de benadeelde partij afschuiven. De toezegging om enkel de persoonsgegevens af te geven was voor de rechter niet voldoende.

De uitspraak in de zaak tegen internetoplichting.nl is mogelijk relevant voor zaken tegen internetdienstverlener Mininova. Stichting BREIN heeft al aangegeven dat deze uitspraak haar sterkt in het feit dat de rechter Mininova zal verplichten zoek resultaten preventief te filteren.

Technische maatregelen (deel IV): bandwidth shaping

Deze week besteden we op Future of Copyright aandacht aan technische middelen om piraterij te bestrijden. Deze middelen kunnen door ISPs worden ingezet om piraterij tegen te gaan, maar ze zijn niet onomstreden. Vandaar dat Future of Coyright de voor- en nadelen op een rij zet. Vandaag deel IV: Bandwidth shaping.

In het verlengde van protocol- en poortblokkering ligt ‘bandwidth shaping’ en ‘throttling’. Hierbij grijpt de ISP in in het verkeer op zijn servers om de quality of service en veiligheid te garanderen, door bijvoorbeeld (tijdelijk) het p2p-verkeer terug te schroeven kan genoeg bandbreedte worden gegarandeerd voor tijdkritieke toepassingen zoals streaming video, VoIP en webverkeer.

Wil een ISP aan bandwidth shaping en throttling doen, dan moet het verkeer wel herkend worden. Naast protocolherkenning wordt hiervoor ook zogenaamde Deep Packet Inspection (DPI) ingezet. DPI is een technologie waarmee niet alleen de header van een IP-pakket (waarin zaken als type verkeer, afzender en ontvanger staan) doorzocht kan worden, maar ook de data in het pakketje zelf. Op deze manier kan (nog) duidelijk(er) worden vastgesteld om wat voor verkeer het gaat. ISPs gebruiken DPI met name om het verkeer op hun netwerken beter te kunnen managen en om kwaadaardige IP-pakketten die voor aanvallen op het netwerk worden gebruikt te herkennen.

Het gebruik van Deep Packet Inspection is omstreden omdat ermee in de communicatie zelf gekeken kan worden. Een dergelijke mogelijkheid vormt natuurlijk een potentiële inbreuk op het recht op privacy van de abonnee. ISPs zullen daarom niet snel van deze technologie gebruik willen maken ten behoeve van derden zoals de overheid of de entertainment industrie.

Technische maatregelen (deel III): protocol- en poortblokkering

Deze week besteden we op Future of Copyright aandacht aan technische middelen om piraterij te bestrijden. Deze middelen kunnen door ISPs worden ingezet om piraterij tegen te gaan, maar ze zijn niet onomstreden. Vandaar dat Future of Coyright de voor- en nadelen op een rij zet. Vandaag deel III: protocol- en poortblokkering.

Naast het blokkeren van een specifiek adres (zie deel II) is het oog mogelijk om bepaalde transferprotocollen en de bijbehorende poorten te blokkeren. Moderne routers in het netwerk van de ISP maken het tegenwoordig mogelijk om verschillende vormen van IP-verkeer te herkennen. Zo kan een ISP bijvoorbeeld zien of er sprake is van Bittorrent, Skype, eDonkey, KaZaA of Napster verkeer. Vervolgens kan op basis van het geïdentificeerde type verkeer worden besloten om het af te sluiten of te beperken (throttling). De meest eenvoudige manier is om de poort die het protocol gebruikt af te sluiten, maar moderne downloadprogramma’s en protocollen hebben allerlei manieren om dit te omzeilen. Bijvoorbeeld door gebruik te maken van standaardpoorten zoals poort 80 (die niet afgesloten kunnen worden omdat dan essentiële diensten zoals mailen en surfen niet meer mogelijk zijn voor de klanten), of door telkens van poort te wisselen.

Hoewel de meeste ISPs dit niet graag publiekelijk toegeven, gebruiken vele van hen de bovengenoemde methodes om hun netwerken of businessmodellen te beschermen. ISPs bijvoorbeeld die internetbellen niet toestaan zullen het VoIP protocol blokkeren. Ook ISPs die zien dat hun Quality of Service achteruit gaat door overmatig Bittorrent verkeer kunnen protocol- en poortblokkering inzetten om p2p  verkeer terug te dringen.

Over het algemeen zijn ISPs terughoudend met het blokkeren van protocollen en poorten omdat het op gespannen voet staat met de principes van net-neutraliteit. Dit principe houdt in dat al het internetverkeer gelijkwaardig is en dus geen speciale behandeling mag krijgen. Daarnaast is het voor ISPs uit commerciële overwegingen vaak niet gunstig om poorten te blokkeren, veel consumenten zijn immers primair geïnteresseerd in downloaden. Echter, door de explosieve toename van het (Bittorrent) p2p-verkeer zien steeds meer providers zich genoodzaakt om toch grenzen te stellen, omdat de kosten voor het transport te groot worden en het de QoS van andere diensten zoals VoIP, streaming video, mail en websurfen aantast.

Technische maatregelen (deel II): URL blokkering

Deze week besteden we op Future of Copyright aandacht aan technische middelen om piraterij te bestrijden. Deze middelen kunnen door ISPs worden ingezet om piraterij tegen te gaan, maar ze zijn niet onomstreden. Vandaar dat Future of Coyright de voor- en nadelen op een rij zet. Vandaag deel II: URL blokkering.

Wanneer een ISP van mening is dat via een bepaalde URL (domeinnaam) schadelijke of illegale content wordt aangeboden, dan heeft de ISP de mogelijkheid om deze URL te blokkeren. De meeste ISPs doen dit ook daadwerkelijk. Het gaat dan met name om domeinen waar illegale content zoals kinderporno wordt aangeboden. URL blokkering is een effectief mechanisme om directe downloads van download sites te blokkeren. Voor het tegenhouden van p2p-verkeer is het niet geschikt, omdat p2p-verkeer is opgebouwd uit talloze pakketjes die via verschillende IP-adressen worden binnengehaald. Wat wel een mogelijkheid is, is om p2p ‘aggregators’ zoals de Pirate Bay en Mininova te blokkeren. Op deze manier zal het overgrote deel van de illegale downloaders afhaken.

Vanuit juridisch oogpunt is URL blokkering echter omstreden. URL blokkering staat namelijk op gespannen voet met de vrijheid van meningsuiting. Daarnaast kan een (naar achteraf blijkt) onterechte blokkade van een website een onrechtmatige daad jegens de betrokken site opleveren. De schade die voortvloeit uit de blokkade zou in theorie op de blokkerende ISP verhaald kunnen worden. Ook vanuit commercieel oogpunt kan het voor een ISP niet opportuun zijn om bepaalde sites te blokkeren. ISPs die actief download sites en Bittorrent trackers blokkeren zijn namelijk minder interessant voor consumenten die willen downloaden. Vanuit juridisch en commercieel oogpunt zijn ISPs daarom terecht terughoudend met het blokkeren van URLs en doen dit over het algemeen niet anders dan op last van de rechter. In Denemarken is onlangs op last van de rechter ISP Tele2 bijvoorbeeld gedwongen om toegang tot de Pirate Bay af te sluiten.

Technische maatregelen als middel tegen piraterij (Deel 1)

Steeds vaker wordt er voor de handhaving van het auteursrecht gesproken over technische maatregelen zoals filtering, het reguleren van bandbreedte en het blokkeren van sites. Future of Copyright zal daarom in de komende dagen aandacht besteden aan de voors en tegens van deze technische regulering.

Inleiding
Wanneer het gaat om de distributie van digitale content, bevinden de entertainment industrie en consumenten zich eigenlijk al jaren in een soort patstelling. De consument wil overal en altijd toegang hebben tot digitale content tegen een redelijke prijs. De entertainment industrie wil dit graag aanbieden, maar is bang dat het zonder beperkingen ter beschikking stellen van al hun content zal leiden tot grootschalige piraterij en het hen onmogelijk maakt investeringen terug te verdienen. Het gevolg hiervan is dat consumenten en de entertainment industrie elkaar online niet goed genoeg weten te vinden, een situatie waar professionele piraten dankbaar gebruik van maken.

De oplossing ligt natuurlijk bovenal in het verbeteren van het digitale aanbod aan de consument. Het versnipperde en veelal beperkte aanbod dat er momenteel is zorgt ervoor dat consumenten illegale alternatieven opzoeken. Het bieden van een volwaardig alternatief voor het grote en eenvoudig toegankelijke illegale aanbod is absoluut noodzakelijk richting de toekomst. Maar de consument moet zich ook beseffen dat er niet zoiets is als gratis. Met name voor het maken van films en games zijn grote, risicovolle investeringen noodzakelijk. Deze moeten terugverdiend kunnen worden. Gebeurt dit niet, dan zullen er simpelweg geen films meer worden gemaakt. Eenzelfde redenering gaat op voor computerspellen en software. Daarom is effectieve bescherming van het auteursrecht richting de toekomst óók noodzakelijk.

Momenteel vindt de handhaving van het auteursrecht met name plaats via juridische weg en via Digital Rights Management (DRM). Bij juridische handhaving moet gedacht worden aan het vervolgen van professionele piraten (strafrechtelijk) en aan het vervolgen van consumenten (civielrechtelijk). Het vervolgen van individuele consumenten is overigens zeer omstreden en wordt met name door de filmindustrie gezien als een onwenselijke manier van handhaving. Handhaving via DRM betekent met name het reguleren van gebruik door middel van technologie (bijvoorbeeld kopieerbeveiliging). Maar ook deze methode is niet onomstreden. Naast het feit dat kopieerbeveiligingen over het algemeen snel doorbroken worden, beperkt het ook de goedwillende consumenten in het gebruik van hun legaal aangeschafte content.

Naast het voeren van rechtszaken (tegen professionele piraten) en handhaving via DRM moet er dus worden gezocht naar andere alternatieven. Het lijkt erop dat de ISPs richting de toekomst een sleutelrol zullen gaan vervullen bij het invullen van deze alternatieven omdat zij via hun netwerk het verkeer van en naar de illegale bronnen kunnen reguleren. Ook regulering door de ISP is omstreden. Hoewel het bij kan dragen aan een effectieve bestrijding van piraterij, bergt het ook risico’s in zich voor de vrijheid van meningsuiting, privacy en de principes van netneutraliteit.

Studie: verband tussen filmpiraterij en georganiseerde criminaliteit

De RAND Corporation heeft een studie uitgebracht over de verhouding tussen piraterij (meer specifiek film piraterij) en de georganiseerde misdaad. De onderzoekers beschrijven aan de hand van 14 casus dat film piraterij een belangrijke inkomstenbron voor criminelen en mogelijk zelfs terroristen is. Hierdoor brengt professionele film piraterij niet alleen schade toe aan de filmindustrie, maar ook aan de maatschappij als geheel.

De onderzoekers beschrijven onder andere hoe de Siciliaanse mafia, samen met Chinese en Taiwanese triades miljoenen hebben verdiend aan filmpiraterij. Een andere casus richt zich de Maleisische Ang Bin Hoey triade die in een oorlog is verwikkeld met diverse andere triades om de lucratieve markt voor gepirateerde films in handen te houden. Dit heeft onder andere geleid tot berovingen, steekpartijen en zelfs moordaanslagen.

De onderzoekers concluderen dat er wereldwijd een duidelijk verband is tussen filmpiraterij en de georganiseerde misdaad. Piraterij is interessant voor criminelen omdat het hoge opbrengsten heeft, terwijl er een lage pakkans is omdat de politie er geen prioriteit aan geeft. De onderzoekers roepen daarom de overheid op om meer middelen ter beschikking te stellen voor anti-piraterij doeleinden. Verder pleiten ze voor strengere wet- en regelgeving tegen professionele piraterij, betere handhaving en hogere strafeisen.

Omdat de studie deels gefinancierd werd door de MPA werd de studie direct afgeserveerd door file-sharers. Maar hoewel vraagtekens bij de objectiviteit van de studie gezet kunnen worden, blijft het feit dat er een grote markt voor illegale films is overeind. Binnen deze markt wordt veel geld verdiend door piraten. Ook is het zeer waarschijnlijk dat deze markt wordt beheerd door professionele criminelen, omdat voor de productie en distributie van fysieke exemplaren organisatie en kapitaal nodig is. Een recent voorbeeld hiervan vormt de Masterbox bende.

Joost gaat samenwerken met Netlog

P2P Videodienst Joost gaat samenwerken met het sociale netwerk Netlog. Door de deal vergroot Joost haar bereik aanzienlijk. De 40 miljoen gebruikers van Netlog hebben nu de mogelijkheid om direct van hun profiel films, tv-shows en muziekvideo’s te bekijken. Daarnaast kunnen gebruikers onderling commentaar geven op video’s. Er komen meer dan 57.000 Joost video’s beschikbaar via Netlog.